Miejscowość Siedliska geograficznie przynależy do makroregionu Roztocza i mezoregionu Roztocza Wschodniego. Nazwa Roztocza pochodzi od słowa „ rostaczać " i oznacza wzniesienie, miejsce z którego rzeki "toczą " wodę w dwóch różnych kierunkach. Roztocze obejmuje wyżynny pas o szerokości 12-32 km i długi na ok. 180 km biegnący skosem od Janowa Lubelskiego i Goraja do Lwowa po stronie ukraińskiej.  Rzeźba Roztocza Wschodniego jest urozmaicona i bogata, cechująca się występowaniem takich form jak wzgórza, wierzchowiny, płaskowyże, wzniesienia, padoły, obniżenia, kotliny. Geologicznie wzniesienia Roztocza Wschodniego zbudowane są z margli, opok i gezów, z których wykształciły się gleby brunatne, zaś na utworach trzeciorzędowych wapiennych i piaskowcach wapiennych powstały rędziny, w obniżeniach terenu o podłożu piasków luźnych z okresu trzecio- i czwartorzędowego powstały gleby rdzawe i bielicowe. Warunki glebowe w połączeniu z przejściowym klimatem powodują dużą różnorodność siedlisk przyrodniczych oraz występującej tu flory i fauny. W obrębie środowiska lokalnego miejscowości Siedlisk określonego nazwą„ Garby Siedlisk najwyższym wzniesieniem są: wzniesienie Horaj - 345 m n.p.m. i Góra Siedliska - 335 m n.p.m. Miejsca te zajmują bogate lasy liściaste i mieszane gdzie przeważa zespół roślinny - żyzna buczyna karpacka w formie podgórskiej. Najcenniejsze fragmenty tej buczyny tworzą wyłączone z użytkowania drzewostany nasienne. Obszar unikatowych drzewostanów bukowych nazywany Młyńska Góra jest planowany do objęcia rezerwatową formą ochrony przyrody. Florę tego obszaru reprezentują rośliny rzadkie i chronione, typowe dla obszarów podgórskich jak i również rośliny stepowe zaliczone do Prowincji Pontyjsko-Pannońskiej. Świat zwierząt reprezentowany jest przez duże ssaki kopytne , szereg zwierząt chronionych z rzędu gryzoni, ptaków, ryb i gadów. W Siedliskach znajduje się jedno ze źródeł rzeki Prutnik z charakterystycznym „kotłującym się” piaskiem, rzadko spotykane w innych miejscach skamieniałe drzewa, pomnikowy starodrzew dębu szypułkowego w wieku ok. 200 lat oraz stanowisko Cypryśnika błotnego. Środowisko przyrodnicze jest różnorodne i bogate w gatunki rzadko występujące w Polsce, dlatego objęte jest szczególną ochroną i ze względu na te walory został tu utworzony Południoworoztoczański Park Krajobrazowy.

Edukacyjna  ścieżka kulturowo- przyrodnicza  Szlakiem Skamieniałych Drzew

    Rezerwat przyrody „Jalinka” funkcjonuje w obrębie Południoworoztoczańskiego Parku Krajobrazowego. Został utworzony w celu zachowania fragmentu naturalnego lasu grądowego z udziałem jodły, w miejscu najpłytszej i największej koncentracji unikatowych, bezcennych pokładów drzew skamieniałych. Obejmuje powierzchnię 3,8 ha. Wśród siedlisk leśnych dominuje zespół Tilio-Carpinetum abietetosum z udziałem starodrzewu dębowego w wieku ponad 200 lat. Podstawą prawną istnienia rezerwatu jest rozporządzenie Wojewody Lubelskiego z dnia 17 grudnia 2001 r. Celem rezerwatu jest ochrona przed grabieżą i zachowania w stanie naturalnym złóż fosyliów, które wyróżniają Siedliska na tle Polski jak i Europy, podnosząc atrakcyjność krajoznawczą, turystyczną i naukową naszej miejscowości.